De route naar Malaga: persoonlijk, verschillend en met hobbels
Het begon in september, op een bankje bij de atletiekbaan in Nieuwegein. Even bijpraten na de training. Teddy noemde de marathon van Malaga. Binnen vijf minuten zaten we met zes namen. Niet als plan, maar als idee.
Malaga klonk zonnig, uitdagend en leuke activiteit om samen te doen. Teddy zou de hele marathon doen, Jim, Laurens en Alois de halve. Later sloten Iker en Daan nog aan. Ik besloot ook te gaan, als coach én als loper.
Zo ontstond het plan. Geen flyer, geen call, gewoon een gesprek tussen sporters die samen iets wilden beleven.
Samen naar één doel
De voorbereiding op Malaga duurde drie maanden. En al vanaf het begin werd duidelijk: geen enkele route naar de start was hetzelfde. Voor de één was Malaga het hoofddoel van het najaar. Voor de ander een mooie prikkel in een verder drukke periode. De één trainde zes keer per week, de ander sloot aan bij een paar groepstrainingen. Als trainer zie je dan geen chaos, maar een puzzel. Een uitdaging om iedereen binnen zijn of haar mogelijkheden en doelen te begeleiden richting hetzelfde moment.
Wat hielp, was openheid. We spraken veel. Tijdens het inlopen, op de app, onderweg naar een wedstrijd.
Hoe voel je je? Wat lukt wel? Wat schuurt?
Het leven van een atleet bestaat uit meer dan hardlopen. Werk, relaties, studie, gezondheid, motivatie.
Alles doet mee. En juist daarom is het belangrijk dat een schema geen keurslijf wordt, maar een richtingaanwijzer. De voorbereiding moest passen in het leven van de loper, niet andersom.
Geen standaard pad
Als coach hou ik van structuur. Maar ik weet ook dat flexibiliteit net zo belangrijk is. Zeker als je met een groep naar een buitenlandse wedstrijd toewerkt. Er kwamen piekmomenten, wedstrijden, trainingen op snelheid, op duur, krachttraining. Maar ook: tegenvallers, twijfel, drukte, kleine blessures. Het hoort erbij. En wat ik mooi vond, is dat niemand zich liet ontmoedigen. Er werd niet krampachtig vastgehouden aan één plan. Er werd meebewogen.
We leerden dat verschil geen probleem is. Het is juist wat een team waardevol maakt. De één motiveerde door focus, de ander bracht luchtigheid. Sommige atleten hielpen elkaar met tempo’s tijdens trainingen. Anderen inspireerden simpelweg door hun aanwezigheid. Zo ontstond niet alleen een schema, maar ook verbinding.
Samen onderweg
Malaga werd méér dan een wedstrijd. Het werd een gezamenlijk avontuur, waarin iedereen op zijn eigen manier naar een doel toewerkte. We zagen elkaar groeien. In kilometers, in ritme, in zelfvertrouwen. Maar vooral in het besef dat we dit niet alleen doen.
Want hoe verschillend de weg ook was, het doel was hetzelfde: met elkaar naar de start. En straks ook: met elkaar over de finish.
In de volgende blog deel ik de verhalen van vier atleten
Hoe bereid je je voor als je net vader bent geworden? Of als je tussen je werk door nog een marathon ambieert? Wat doe je als je een enkel omzwikt op het NK cross? En hoe blijf je scherp als je juist ervaring hebt met lange races? Vier routes, één bestemming: Malaga.
