Vier verhalen van voorbereiding: Teddy, Laurens, Jim en Alois
Zes atleten met één doel, de marathon van Malaga 2025. Maar met zeer verschillende routes, want ze hadden allen één ding gemeen: ieder van hen bracht zijn eigen verhaal mee.
In deze blog zoom ik in op hun vier voorbereidingen.
Vier manieren waarop hardlopen onderdeel werd van het leven. Geen perfecte plannen, geen rechte lijnen. Wel keuzes, aanpassingen en volhouden. Zoals het in het echt ook gaat.
Teddy: van Amerika naar de startlijn
Teddy was de enige in de groep die de hele marathon liep. Hij had ervaring, had al meerdere marathons gelopen en wilde nu onder de drie uur finishen. De voorbereiding begon sterk. We spraken zes trainingen per week af. Tempotrainingen, kracht, duurlopen. Alles zat erin.
Twee opbouwwedstrijden (Singelloop en halve marathon Gouda) liepen goed.
Maar toen kwam er iets onverwachts: een sollicitatiegesprek in Amerika. Middenin de voorbereiding. Vliegen, tijdverschil, stress. Geen ideale timing.
Toch bleef Teddy rustig. We versimpelden het schema, haalden druk weg. Hij bleef trainen, gemiddeld 80 km per week. Vier weken later stond hij weer in Europa. Klaar om naar Malaga te gaan. Niet perfect voorbereid, maar met vertrouwen.
Laurens: van topvorm naar enkelblessure
Laurens werkte toe naar zijn debuut op de halve marathon. De vorm was goed. Een sterke zomer, wedstrijden op de baan, en een paar mooie trainingsprikkels. Hij liep 80 tot 90 km per week en haalde plezier uit de langere tempo’s. In november testten we zijn niveau met een inspanningstest. Die bevestigde wat we al wisten: Laurens was klaar.
Maar bij het NK cross in Tilburg ging het mis. In de laatste ronde ging hij vol door zijn enkel. Einde voorbereiding, dachten we even. Maar Laurens herstelde snel. Binnen een week liep hij alweer rustig. We kozen voor alternatieve training op de fiets, en korte duurlopen. Het echte werk was al gedaan. Met een akkoord van de fysio stapte hij alsnog het vliegtuig in.
Jim: kampioen met een plan
Jim is geen onbekende in Malaga. Hij kent de stad, de route, en de sfeer. Als vers Nederlands kampioen lange trail had hij al vertrouwen in zijn vorm. Zijn doel: 1.07 op de halve marathon.
Omdat zijn werk in november veel tijd vroeg, planden we in oktober een extra zwaar trainingsblok. Jim had alles strak op orde. Zijn inspanningstest liet zien dat zijn uithoudingsvermogen top was. En bij de cross in Veenendaal liep hij op het podium. Alles wees richting een pr. Voor hem was Malaga geen verrassing, maar een bevestiging van zijn constante groei.
Alois: trainen tussen baby, school en verhuizing
Alois had andere prioriteiten. Hij was net vader geworden, verhuisde, en stond voor de klas. De Amsterdam marathon werd al vroeg geschrapt. Een pr lopen in Malaga werd niet meer realistisch.
We stelden het doel bij: fit aan de start. Eén keer per week met de groep, schema’s die pasten bij zijn drukke leven. Geen grote blokken, wel stabiele opbouw. Vlak voor Malaga speelde nog een bacterie in zijn teen op, maar gelukkig viel dat mee. Hij kon gewoon mee. Niet om te knallen, maar om mee te doen. En soms is dat al een overwinning op zich.
Vier atleten, vier verhalen
Wat deze vier voorbereidingen laten zien? Dat elke route uniek is. Soms heb je controle, soms moet je loslaten. Soms sta je er piekfijn voor, soms moet je roeien met de riemen die je hebt. Als coach ben ik trots op deze mannen. Niet alleen om wat ze liepen, maar om hoe ze het hebben aangepakt. Malaga werd voor elk van hen meer dan een wedstrijd. Het werd een reis, met alles wat daarbij hoort.
In de volgende blog neem ik je mee naar het weekend zelf. Hoe was de sfeer? Wat gebeurde er op de wedstrijddag? En wat leer je als coach van zo’n intens weekend?
